Słownik transportu i logistyki IMPARGO
Słownik IMPARGO: znajdź definicje najważniejszych terminów z zakresu transportu i logistyki
Skrót FIATA oznacza Międzynarodową Federację Zrzeszeń Spedytorów (fr. Fédération Internationale des Associations de Transitaires et Assimilés, ang. International Federation of Freight Forwarders Associations). W Polsce używa się też krótszej nazwy Międzynarodowa Federacja Spedytorów. Organizacja reprezentuje branżę spedycyjną i logistyczną na całym świecie.
FIATA została założona w 1926 roku w Wiedniu, a siedzibę ma w Genewie. Jest organizacją pozarządową opartą na członkostwie: zrzesza krajowe stowarzyszenia spedytorów z całego świata. Polskim członkiem FIATA jest Polska Izba Spedycji i Logistyki (PISiL). Federacja reprezentuje branżę wobec organizacji międzynarodowych, między innymi Światowej Organizacji Handlu i agend ONZ, i wydaje jednolite dokumenty spedycyjne. Wspólne wzory pozwalają bankowi, klientowi i spedytorowi w innym kraju od razu rozpoznać, jaki dokument mają przed sobą i do czego zobowiązuje jego wystawcę.
Krajowe stowarzyszenia członkowskie zajmują się też kształceniem spedytorów. PISiL prowadzi szkolenia zakończone dyplomem FIATA, który potwierdza przygotowanie zawodowe według wspólnych założeń federacji.
Dokumenty rozprowadzają stowarzyszenia członkowskie, które FIATA upoważniła do tego na ich terytorium. Formularz z logo FIATA nie jest więc zwykłym wzorem do pobrania: wystawia go spedytor, który otrzymał go od upoważnionego stowarzyszenia.
Gdy spedytor sprzedaje klientowi cały przewóz, a odcinek drogowy zleca przewoźnikowi, w jednej wysyłce działają dwie umowy. Umowę między klientem a spedytorem może potwierdzać FBL. Między spedytorem a przewoźnikiem, w międzynarodowym przewozie drogowym, obowiązuje umowa przewozu podlegająca konwencji CMR, a dokumentem jest list przewozowy CMR wystawiany w trzech oryginałach: dla nadawcy, do przesyłki i dla przewoźnika.
Przewoźnik drogowy odpowiada więc według CMR, nie według FBL, nawet jeśli klient końcowy ma w ręku dokument FIATA. Roszczenia biegną wzdłuż umów: klient zgłasza szkodę spedytorowi, a spedytor przewoźnikowi. Dlatego spedytor, który wystawia FBL, powinien znać limity odpowiedzialności z obu dokumentów, a przewoźnik powinien wiedzieć, komu i na jakich warunkach wydaje towar.
W praktyce dokumenty FIATA rzadko trafiają do kabiny. Kierowca jedzie z listem CMR i zleceniem od spedytora, a FBL lub FCR krążą między spedytorem, klientem i bankiem. Jeśli jednak zlecenie wymaga, by towar wydać tylko za okazaniem oryginału FBL, ta informacja musi dotrzeć do przewoźnika przed rozładunkiem.
Powiązane tematy:
© IMPARGO 2026, Wszelkie prawa zastrzeżone.