Słownik transportu i logistyki IMPARGO
Słownik IMPARGO: znajdź definicje najważniejszych terminów z zakresu transportu i logistyki
Certyfikat EUR1, w przepisach świadectwo przewozowe EUR.1, to dokument potwierdzający preferencyjne pochodzenie towaru w handlu między Unią Europejską a krajami, z którymi UE zawarła umowy o preferencyjnych stawkach celnych. Dzięki niemu importer może wprowadzić towar po obniżonej lub zerowej stawce celnej. Bez ważnego dowodu pochodzenia preferencja nie przysługuje.
Świadectwo wystawia organ celny kraju wywozu na wniosek eksportera, po sprawdzeniu, że towar spełnia reguły pochodzenia przewidziane w danej umowie. Dokument przedstawia się następnie organowi celnemu w kraju przywozu. Termin, w jakim trzeba to zrobić, zależy od umowy.
Preferencyjne traktowanie dotyczy tylko krajów, które mają z UE odpowiednią umowę handlową, a to umowa określa, jakim dokumentem udowadnia się pochodzenie. Świadectwo EUR.1 nie jest jedyną możliwością:
W wywozie do Japonii, Kanady i Korei Południowej świadectw EUR.1 w ogóle się nie stosuje: pochodzenie deklaruje sam eksporter. Dlatego przed pierwszą wysyłką do nowego kraju warto ustalić, którą umowę stosuje się do danego towaru.
Świadectwo EUR.1 to dokument eksportera i importera, a nie przewoźnika, ale często jedzie razem z towarem w teczce z dokumentami. Konwencja CMR zobowiązuje nadawcę do dołączenia do listu przewozowego albo przekazania przewoźnikowi dokumentów potrzebnych do odprawy celnej przed wydaniem towaru. Przewoźnik nie musi sprawdzać, czy są one prawidłowe i wystarczające, ale odpowiada jak komisant za skutki ich zaginięcia lub niewłaściwego użycia, najwyżej do kwoty odszkodowania należnego za utratę towaru.
W praktyce kierowca przy załadunku powinien się upewnić, czy oryginał EUR.1 jest w dokumentach, jeśli tak ustalono z nadawcą, i przekazać go razem z towarem. Zagubiony oryginał oznacza dla importera ryzyko zapłaty pełnego cła albo czekania na duplikat, a dla przewoźnika możliwy spór o odszkodowanie.
Warto też pamiętać, czego EUR.1 nie robi. Świadectwo nie zastępuje zgłoszenia celnego ani dokumentów tranzytowych i nie przesądza o wysokości cła: potwierdza wyłącznie pochodzenie towaru. O tym, jaka stawka cła obowiązuje i czy umowa w ogóle przewiduje dla towaru preferencję, decyduje klasyfikacja towaru, czyli jego kod HS i dalsze cyfry kodu. Opis towaru na świadectwie powinien więc odpowiadać fakturze, bo każda wyraźna rozbieżność oznacza dodatkowe wyjaśnienia w urzędzie i postój towaru.
Powiązane tematy:
© IMPARGO 2026, Wszelkie prawa zastrzeżone.