Słownik transportu i logistyki IMPARGO
Słownik IMPARGO: znajdź definicje najważniejszych terminów z zakresu transportu i logistyki
Logistyka przychodząca (ang. inbound logistics), nazywana też logistyką zaopatrzenia, obejmuje wszystko, co przemieszcza towary od dostawców do własnego zakładu: zamówienie, przewóz, przyjazd pod bramę, rozładunek i kontrolę przy przyjęciu, aż do chwili, gdy materiał jest zaksięgowany i gotowy do użycia. Jeśli towar jedzie do firmy, jest to logistyka przychodząca.
Jej odwrotnością jest logistyka wychodząca, która wysyła gotowe towary do klientów. Te same ciężarówki i rampy, ale przeciwny kierunek i inny kontrahent.
Łańcuch zaczyna się na długo przed wyjazdem ciężarówki. Najpierw prognozuje się zapotrzebowanie, składa zamówienie u dostawcy i uzgadnia okno dostawy. Potem następuje przewóz wraz z dokumentami, które mu towarzyszą:
Jakość logistyki przychodzącej mierzy się zwykle trzema wskaźnikami: udziałem dostaw, które dotarły w uzgodnionym oknie, udziałem przyjęć bez rozbieżności i czasem od rozładunku do udostępnienia towaru w magazynie. Dopiero zestawione razem w dłuższym okresie pokazują, którzy dostawcy zasłużyli na dłuższy czas realizacji, a którzy regularnie powodują nadgodziny przy rampie.
Błędy powtarzają się wszędzie. Dostawca wysyła towar za późno albo w niepełnej ilości. Ciężarówka przyjeżdża poza uzgodnionym oknem i czeka, a przewoźnika kosztuje to czas pracy kierowcy i postój pojazdu. Przy bramie brakuje dokumentów, więc kierowca stoi, dopóki ktoś nie znajdzie dokumentu dostawy. Jeśli ilość lub jakość nie zgadza się z zamówieniem, dostawę przyjmuje się z rozbieżnością, a ktoś musi dochodzić korekty, wymiany albo zwrotu. Gdy za rampą brakuje miejsca do rozlokowania towaru, palety stoją w przejściu, a następna dostawa nie ma gdzie się zmieścić.
Pomagają proste narzędzia: rezerwacja okien na rampie, awizo wysłane, gdy ładunek wyjeżdża od dostawcy, i przyjęcie towaru, przy którym osoba rozładowująca widzi zamówienie.
Decydują warunki zakupu, w handlu międzynarodowym zwykle uzgodnione reguły Incoterms. Gdy dostawca dowozi towar, organizuje przewóz i za niego płaci, a towar dociera na rampę odbiorcy na pojeździe, gotowy do rozładunku. Rozładunek pozostaje wtedy zwykle po stronie odbiorcy, a kto płaci za czekanie kierowcy na wolną bramę, rozstrzyga umowa. Gdy odbiorca sam odbiera towar, dostawca przygotowuje go do wydania w swoim zakładzie, a przewóz planuje dyspozytor odbiorcy albo jego przewoźnik.
Przy odbiorze własnym transportem kupujący może obniżyć koszty. Kto kontroluje przewóz, może połączyć kilku dostawców w jedną trasę, dołożyć odbiór do kursu powrotnego ciężarówki, która i tak jedzie w tę stronę, i policzyć koszt całości dla pojazdu, który faktycznie pojedzie.
© IMPARGO 2026, Wszelkie prawa zastrzeżone.