Słownik transportu i logistyki IMPARGO
Słownik IMPARGO: znajdź definicje najważniejszych terminów z zakresu transportu i logistyki
Kod towaru to numer, pod którym towar figuruje w nomenklaturze celnej i statystycznej. Ma sześć, osiem lub dziesięć cyfr i służy do klasyfikacji towarów dla celów celnych i handlowych, zarówno w Unii Europejskiej, jak i w handlu z krajami spoza UE. Kod określa, jak produkt jest traktowany w handlu zagranicznym przy przekraczaniu granicy. W dokumentach spotyka się też nazwy kod taryfy celnej, kod CN lub kod TARIC, zależnie od tego, ile cyfr zawiera.
Ostatni punkt łatwo przeoczyć. Kod może oznaczać obowiązek uzyskania pozwolenia albo zakaz, którego nie zmienia zapłata cła. W Polsce od kodu zależą też obowiązki pozacelne: system SENT obejmuje przewóz towarów wskazanych w ustawie pozycjami CN, na przykład olejów z pozycji 2710, gdy przesyłka przekracza ustawowy próg masy brutto lub objętości. Gdy przewóz zaczyna się w Polsce, zgłoszenie do rejestru, z pozycją CN i masą brutto towaru, składa podmiot wysyłający, a przed rozpoczęciem przewozu przekazuje przewoźnikowi numer referencyjny.
Poziom sześciocyfrowy to międzynarodowy kod HS, wspólny dla państw stosujących System Zharmonizowany. Unia dodaje do niego dwie cyfry Nomenklatury scalonej: ośmiocyfrowy kod CN podaje się w zgłoszeniach wywozowych i w statystyce Intrastat (handel wewnątrz UE). Dziesięciocyfrowy kod TARIC dochodzi przy przywozie spoza UE i uwzględnia unijne środki taryfowe.
Towar klasyfikuje się według tego, czym jest: z czego jest wykonany, do czego służy i w jakim stanie przekracza granicę. Nazwa handlowa z faktury niczego nie przesądza. Dwa podobne produkty mogą trafić do różnych pozycji, na przykład gdy jeden jest częścią maszyny, a drugi gotowym urządzeniem.
Gdy klasyfikacja budzi wątpliwości, eksporter lub importer może wystąpić do organu celnego o decyzję w sprawie wiążącej informacji taryfowej (WIT). Decyzja WIT wiąże organy celne wobec jej posiadacza w zakresie klasyfikacji danego towaru i jest ważna przez trzy lata. To bezpieczniejsza droga niż zgadywanie kodu i poprawianie zgłoszeń po odprawie.
Przewoźnik nie nadaje kodu, ale odczuwa skutki błędu. Kod widnieje w zgłoszeniu celnym, a zwykle także na fakturze i specyfikacji, które jadą z towarem, natomiast list przewozowy opisuje towar słownie. Gdy opis w dokumentach przewozowych nie zgadza się z kodem w zgłoszeniu, ciężarówka czeka na granicy, aż nadawca lub agencja celna wyjaśni różnicę. Przy towarach objętych SENT dyspozytor pyta o numer referencyjny zgłoszenia już przy przyjęciu zlecenia.
Najprostsza ochrona przed takimi postojami to przechowywanie kodu w kartotece towaru, a nie w ostatnim e-mailu. Gdy ten sam towar jedzie ponownie, kod jest już ustalony, a dokumenty powtarzają te same dane. Formalności przy wywozie poza UE opisuje hasło eksport w transporcie drogowym.
Powiązane tematy:
© IMPARGO 2026, Wszelkie prawa zastrzeżone.